- ادبیات - انتشار کتاب کودکانه «روی مرمر سفید» با موضوع نابینایی

انتشار کتاب کودکانه «روی مرمر سفید» با موضوع نابینایی

تاریخ 26 اردیبهشت 1400 ساعت 12:42:17
منبع: واژه روز
کد خبر: 001112
داستان «روی مرمر سفید» به قلم «حسین قربان‌زاده‌ خیاوی» برای کودکان نوشته و در انتشارات سروش منتشر شده است.
انتشار کتاب کودکانه «روی مرمر سفید» با موضوع نابینایی

به گزارش واژه روز به نقل از روابط عمومی انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، قربان‌زاده در این داستان ماجرای پسر روشندلی به نام امیر را روایت کرده که دلش می‌خواهد پرنده‌ها بیایند پشت پنجره خانه‌شان در طبقه چهارم یک مجتمع هفتاد واحدی. امیر باور دارد اگر بخواهد و تلاش کند پرنده‌ها خواهند آمد. در این میان خواهرش سارا خیلی دوست دارد برادرش به خواسته‌اش برسد. برای همین تلاش می‌کند این خواسته برادرش محقق شود. سارا در این مسیر با مشکلاتی روبه‌رو می‌شود و به کمک دوستش سعی می‌کند موفق شود.

قربان‌زاده درباره موضوع کتاب اخیر خود گفت: «روی مرمر سفید» کتاب عشق و محبت به خانواده و پرنده‌هاست. کتاب تلاش و امید است. کتابی که می‌گوید نابینایی به معنی ندیدن پرواز و ناتوانی در دیدن پرنده‌ها نیست.

این عضو انجمن نویسندگان کودک و نوجوان با اشاره به اینکه برای کودکان روشندل و کودکانی که دچار معلولیت جسمی هستند کتاب‌ کم نوشته شده، افزود: کتاب‌هایی که به تواناییآن‌ها بپردازد و درک و نگاه ویژهآن‌ها را به تصویر بکشد کم است.

او اضافه کرد: نگاه ما به کودکان دارای نارسایی‌های خاص بیشتر از سر دلسوزی‌ست که باید به درک درست از ویژگی و تواناییآن‌ها تغییر پیدا کند. کتاب «روی مرمر سفید» روشندل را ناتوان نمی‌بیند، بلکه او را غرق در آرامشی عمیق به مخاطب نشان می‌دهد و بر وجود افرادی که او را برای رسیدن به خواسته‌اش یاری و همراهی می‌کنند، تاکید دارد.

قربان‌زاده‌خیاوی مربی داستان‌نویسی مراکز کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تبریز است. از این نویسنده مشگین‌شهری تا کنون آثاری چون «آب و زنجیر»، «روی سیم تار»،  «نشان به همان نشان»، «رد انگشت‌های اصلی»، «آتش و پرواز لاک پشت‌ها» و... منتشر شده است.

انتشارات سروش «روی مرمر سفید» را با تصویرگری معصومه کلایی در سه هزار نسخه با قیمت ۵۵ هزار تومان راهی بازار کتاب کرده است.

  در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «یک سطر مشق ‌نوشتم، چند سطر به پرنده‌ها فکر کردم. عصر بود که صدای پرنده به گوشم رسید. با عجله رفتم پشت پنجره. پرنده‌ پر نمی‌زد. آخرین بار کجای مجتمع پرنده دیده‌ بودم؟ یادم نیامد. گاهی روی دیوار گنجشک‌ می‌نشست. چند بار هم در کوچه یاکریم دیده بودم. هیچ‌وقت به این فکر نکرده بودم چرا اطراف پنجره ما پرنده نیست.

رفتم پشت پنجره‌. امیر دوباره برنج ریخته بود. دست گذاشتم روی دانه‌های برنج. اول تک‌تک بعد یک‌باره دانه‌های برنج‌ را از روی مرمر سفید پاشیدم توی حیاط. دانه‌ها را تعقیب کردم، زود ناپدید شدند

Bookmark and Share
نظر شما
پاسخ به:

Your Name Description

Your Email Description

Your Website Description

Your Comment Description

 

Parent Comment Description

وارد نمودن نامو ایمیل اختیاری می‌باشد.
آخرین مطالب
پربازدیدها
پوستر
عضویت در خبرنامه
یادداشت
گزارش
گفت و گو
logo-samandehi