پنجمین «فیلمواره چشم هفتم در میراث»

به گزارش پایگاه خبری«واژه‌روز» به نقل از روابط عمومی ایکوم ایران، در این مراسم، سیداحمد محیط طباطبایی، رییس انجمن ملی موزه‌داران کشور، با اشاره به شعار ایکوم جهانی مبنی بر «موزه‌ها پیونددهنده جهانی گسسته» اظهار داشت: «سینمای مستند، فرهنگی‌ترین بخش سینماست. هر فیلم مستند در مفهوم خود یک موزه است؛ چراکه عملکرد موزه یعنی حفظ، شناخت و انتقال آثار، دقیقاً همان هدفی است که مستند دنبال می‌کند.»

وی با یادآوری دوره طلایی ساخت مستندهای میراثی در دهه‌های ۴۰ و ۵۰، تصریح کرد که مستند نباید به ابزاری برای تحلیل‌های تحمیلی تبدیل شود، بلکه باید با نگاه خاص هنرمند، پدیده را برای قضاوت مخاطب به تصویر بکشد.

در ادامه، فاطمه محمدی سیجانی، رئیس موزه سینمای ایران، با تأکید بر اولویت «سوژه» بر «تجهیزات» گفت: «اهمیت مستندنگاری در شرایط بحرانی کمتر از دیپلماسی و مدیریت نظامی نیست. ما در موزه سینما تلاش کرده‌ایم از جوانان مستعدی که با ابزارهای ساده‌ای همچون گوشی‌های هوشمند سوژه‌های ناب را ثبت می‌کنند، حمایت کنیم.»

همچنین هادی آفریده، مستندساز، با انتقاد از نبود درک متقابل بین مدیران عالی‌رتبه و مستندسازان، یادآور شد: «فیلم مستند با گزارش عملکرد روابط‌عمومی‌ها تفاوت ماهوی دارد. مستند محصول تفکر و نگاه انتقادی است و قرار نیست نقش مداحی ایفا کند؛ تاریخ درباره نگاهِ عمیق و منصفانه ما قضاوت خواهد کرد.»

مرجان حاجی‌رحیمی، بنیان‌گذار و دبیر این فیلمواره نیز با اشاره به اهمیت مستندسازی از آثار آسیب‌دیده تاریخی گفت: «تصویر بیش از متن قابلیت استناد دارد. متأسفانه انحصار در ساخت مستندهای میراثی مانع از شکوفایی ظرفیت‌ها شده است و باید به اصل “چندصدایی” پایبند بود.»

در پایان این مراسم، برگزیدگان پنجمین دوره معرفی شدند:

• بخش مستند: مهدی شیبانی‌زاده (شب دهم، زخم آیینه‌ها)، محمدحسین محمدزاده (تمدن)، محمدمهدی کلانتری (زخم بر میراث)، آزیتا خلج و محمدرضا یکه‌فلاح (کاخ سعدآباد).

• بخش فتورمان: علی رمضان‌پور و علی نیاکان.

شایان ذکر است «فیلمواره چشم هفتم در میراث» از سال ۱۴۰۱ با هدف توسعه فرهنگ مستندسازی در حوزه میراث و موزه به همت ایکوم ایران و موزه ملی سینما پایه‌گذاری شده است.