- مازندران - پیام روز جهانی تئاتر

پیام روز جهانی تئاتر

تاریخ 07 فروردین 1399 ساعت 15:10:59
منبع: واژه روز
کد خبر: 000534
پیام روز جهانی تئاتر سال ۲۰۲۰ را «شاهد ندیم» هنرمند پاکستانی تئاتر نوشته و در آن تئاتر را به جایگاهی مقدس تشبیه کرده است.
پیام روز جهانی تئاتر

تئاتر جایگاهی مقدس است.

نوشتن پیام روز جهانی تئاتر سال ۲۰۲۰ برای من افتخار بزرگی است. این فروتنانه ترین احساس و همچنین تفکری هیجان انگیز است که پاکستان و تئاتر پاکستان به عنوان مؤثرترین و نماینده ترین بدنه ی تئاتر جهانِ عصر ما شناخته شده است. این افتخار همچنین ادای احترام به مدیحه گوہر، نماد تئاتر و بنیانگذار تئاتر آجوکا، همچنین شریک زندگی من است که دو سال پیش درگذشت.

گروه آجوکا به معنای واقعی کلمه از خیابان تا صحنه مسیری طولانی و دشوار را پشت سر گذاشته است. من مطمئن هستم که این داستان بسیاری از گروه های تئاتر است. هدایتِ کِشتی آسان و ساده نیست. همیشه تَقَلایی وجود دارد. من از یک کشور عمدتاً مسلمان آمده ام که چندین دیکتاتوری نظامی، حمله هولناک افراط گرایان مذهبی و سه جنگ با همسایه هند را تجربه کرده است و با آنها هزاران سال تاریخ و میراث مشترک داریم. این روزها ما همچنان از ترس جنگی تمام عیار با همسایه برادر دوقلوی خود، حتی با بیم جنگ هسته ای، زندگی می کنیم ، زیرا اکنون هر دو کشور دارای سلاح هسته ای هستند. ما گاهی اوقات به شوخی می گوییم:

«روزهای بد زمان خوبی برای تئاتر است»؛ هیچ چالشی برای مواجهه با آن وجود ندارد، تضادهایی وجود دارند که باید در معرض دید قرار بگیرند و وضع موجود به زیر پا گذاشته شود.

گروه تئاتر من، آجوکا و من بیش از ۳۶ سال است که روی این بَند، بازی می‌کنیم. در واقع طنابِ زیر پایمان محکم بوده است؛ برای حفظ تعادل بین سرگرمی و آموزش، بین جستجو و یادگیری از گذشته و آماده سازی برای آینده، بین بیان آزاد خلاق و نمایش های ماجراجویانه‌ی با اقتدار، بین تئاتر بحرانی اجتماعی و مفید اقتصادی، بین رسیدن به توده ها و پیشرو بودن. ممکن است کسی بگوید که تولیدکننده‌ی تئاتر باید مثل جادوگر جادو کند، دلیل اینکه من داستان «بله شاہ» را به اشتراک می گذارم و اکتشاف ما از نوعی تئاتر صوفیانه این است که در حین اجرای صحنه ای، گاهی توسط فلسفه تئاتر، نقش خودمان را به عنوان قاصدانِ تحولات اجتماعی حین انجام این کار، از دست می‌دهیم، بخش بزرگی از توده ها را پشت سر می گذاریم در تعامل با چالش های حال حاضر، ما خود را از امکانات یک تجربه معنوی عمیقِ در حال تحرک که تئاتر می تواند ارائه دهد، محروم می کنیم. 

در دنیای امروز که فسق، نفرت و خشونت بار دیگر در حال ظهور است، به نظر می رسد ملت ها علیه ملت ها به پا می خیزند، معتقدین با سایر مؤمنان می جنگند و جوامع در حال جاسوسی علیه سایر جوامع هستند ... و در این میان کودکان در اثر سوءتغذیه می میرند، مادران در دوران زایمان در شرایط عدم مراقبت به موقع پزشکی و ایدئولوژی شکوفاییِ نفرت قرار میگیرند. سیاره ی ما در حال غرق شدن در عُمقی عمیق تر در فاجعه ی آب و هوایی است و می توان صدای سُمِ اسبانِ چهار اسب سوار پایان‌جهان را شنید.

ما باید نیروی معنوی خود را دوباره ذخیره کنیم. ما باید به خاطر جهان و سیاره ای که در آن زندگی می کنیم، با بی هوشی، بی حالی، بدبینی، حرص و بی اعتنایی مبارزه کنیم.

تئاتر در ایجاد انرژی و بسیج بشریت برای رستگاری، از هبوط به ژرف، سهم دارد. این مرحله می تواند، فضای اجرا را به جایگاهی مقدس ارتقا دهد.

در جنوب آسیا، بازیگران قبل از قدم گذاشتن بر روی صحنه، با تکریم کف صحنه را لمس می کنند، این سنت کهنی است که معنویت و فرهنگ را در هم تنیده است. وقت آن است که دوباره آن رابطه همزیستی بین بازیگر و تماشاگر، گذشته و آینده را بازیابی کنیم.

تولید تئاتر می تواند فعالیتی مقدس باشد و بازیگران واقعاً می توانند آواتار نقشهایی باشند که بازی می کنند. تئاتر هنر بازیگری را به سطح معنوی بالاتری ارتقاء می بخشد. تئاتر پتانسیل تبدیل به جایگاهی مقدس و پتانسیل تبدیل این جایگاه به فضای اجرایی را دارد.

Bookmark and Share
نظر شما
پاسخ به:

Your Name Description

Your Email Description

Your Website Description

Your Comment Description

 

Parent Comment Description

وارد نمودن نامو ایمیل اختیاری می‌باشد.
آخرین مطالب
پربازدیدها
پوستر
عضویت در خبرنامه
یادداشت
گزارش
گفت و گو
logo-samandehi